Doe ik het wel? Of doe ik het niet? Krijg ik misschien spijt?
Inmiddels breek ik al een aantal dagen mijn hoofd, het begint pijn te doen. Voorzichtig probeer ik te peilen wat de echtgenoot denkt.
Voordat ik uitgesproken ben, valt hij van de bank van het lachen. Hij durft het wel te doen. Drie minuten later is hij stil. Bij nader inzien doet hij het toch niet, het is te erg volgens de echtgenoot. Shit! Dan is het echt heel erg.
Ik besluit mijn moeder te bellen. Mama weet altijd wat het beste is. Voordat ik uitgesproken ben, hoor ik dat ze begint te lachen. Slaap er nog maar eens een nachtje over is het advies.
Morele twijfel. Help!
Annemieke,
Veel uitleg en te weinig impliciet.
Groet,
Rob.
Dag Rob,
Juist. Dat klopt. Dit stukje schreef ik ter vermaak van mezelf. Autobiografisch als wat. Uitspreken is te gevaarlijk. Deelname aan een EO-programma zit niet altijd in een klein hoekje. Dank voor jouw reactie.