Er gebeurt niets. Nogmaals druk ik op de knop.
“Ik denk dat de knop naar de knoppen is.”
“Waarnaartoe?”
“Naar de knoppen.”
“Echt?”
“Echt!”
“Ver weg?”
“Heel ver weg!”
“Komt ie nog terug?”
“Vast!”
“Ik mis hem nu al.”
“Ik ook.”
“Hij was altijd vriendelijk.”
“Zeker!”
“En klef!”
“Hoezo?”
“Nou, je weet toch wel wat ik bedoel?”
“Nee.”
“Dat ie zich altijd liet betasten.”
“Ja, ja, dat klopt. Hij liet zich graag aanraken.”
“Hij ging ook echt iets met je aan.”
“En uit!”
“Ja, ook uit. Aan en uit. Gelijk een knipperlicht.”
“Altijd kortstondige relaties.”
“Ja, het duurde nooit erg lang.”
“Zou hij nog ooit terugkomen?”
“Ik denk het niet.”
“Voor eeuwig naar de knoppen?”
“Voor eeuwig naar de knoppen!”
« De Traplift
Onweer »
« De Traplift Onweer »
Communicatie, Liefde, Mensen
Voor eeuwig naar de knoppen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« De Traplift Onweer »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
In de knop gebroken? Mooie metafoor.
Aardig bedacht, maar de dialoog komt een tikkeltje geforceerd op mij over.
Dat kan. Bedankt voor je reactie.
Ik bedoelde het niet negatief, Mien. Het idee is leuk. En de uitwerking? Het is vaak heel persoonlijk hoe dat bij iemand overkomt. Hecht dus niet te veel waarde aan mijn mening.
Ik zie het niet als negatief. Ik respecteer ieder zijn mening of zienswijze. Ik hoef het er niet mee eens te zijn. Dat is vrijheid van schrijven en denken.
Mien,
Heerlijke ‘dode dialoog’ en een origineel gebruik van het woord. Soms hoef je gewoon niet meer mee te delen dan de woorden die zijn uitgesproken. Het voelt alsof het echt zo is gegaan. Carmiggelt deed dit trucje een keer met een brommer 🙂
Groet + hartje, Rolf van der Leest
Brommer. Doet me denken aan Biesheuvel. Bedankt voor het hartje.
http://youtu.be/0gsmz9mLdZo
Geinige staccato-dialoog!
Hartje waard!
Anoniem beweert dat ‘Ãn de knop gebroken’ een mooie en/of verrassende metafoor is.
Sinds het gedicht van Willem Kloos ‘Ik ween om bloemen in den knop gebroken’ is het bijna een algemeen gelden de uitdrukking geworden.
Hij staat b.v. ook in licht geparafreerde vorm in mijn stukje van deze week.
Chris