Hij is stil, vermoeid en bang. Bang voor de toekomst. Bang voor wat hem te wachten staat.
Wie kan hem helpen, wie is zijn vriend, wie is zijn vijand? Naast hem zit zijn vrouw, ze pakt zijn hand en vlijt haar gezicht tegen zijn schouder. Zijn vrouw, zo jong nog en zo mooi als een roos in de knop. Zij delen angst, verdriet en onzekerheid. Maar ook hoop, ze zijn nog samen en al zo ver gekomen. Zachtjes trekt hij haar dichter naar zich toe, hij wil haar troosten, beschermen en sterk zijn. Voor haar, met haar zal hij opnieuw beginnen. Samen, hand in hand zullen zij verder gaan. Hij blijft geloven in een toekomst, in vrijheid en in elkaar.
« Ik weet niks
Mezelf zijn »
« Ik weet niks Mezelf zijn »
Liefde, Mensen
Vluchteling
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van NellievanEijk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Ik weet niks Mezelf zijn »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
<3
Ontroerend <3
Vanuit het hart geschreven, mooi, @Nellie
<3
@Nellie, met het risico toorn op mij af te roepen, begrijp ik niet waarom nu zo emotioneel wordt gedaan over met name economische (jonge-mannen-)migranten die fors voor de oversteek betalen en vaak uit veilige regio’s komen. Emotionaliteit versus rationaliteit. Laat onverlet dat je een mooi sprookje hebt geschreven.
Wat een intens teder stukje, heftig dat wel.
@Mili, ik heb dit niet alleen geschreven vanuit mijn hart maar ook vanuit mijn eigen ratio/overtuiging. Ik heb hier zeker geen discussie mee uit willen lokken en ga er daarom dan ook niet inhoudelijke op in.
@ Nel, Nell en Irma, dank voor jullie complimenten.
@Nellie, met alle respect, ook ik was dit niet van plan.
Mooi stukje. hartje.