Zo ben ik nu eenmaal. Ik gebruik graag veel woorden. Ik praat graag, heel snel en met veel enthousiasme. Ik kan dus snel informatie overdragen. Desgewenst wil ik mijn snelheid wel wat aanpassen, maar in mijn hoofd buitelen de associaties. Als ik luister, borrelen ze alweer op.
Op de cursus voor oudere werklozen hoor ik dat mijn presentatie beknopter moet.
Het filmpje van “Man bijt hond” doemt bij mij op. Daarin wordt een man opgejut om zijn waar steeds bondiger aan te bieden. Wanhopig gebruikt hij tenslotte nog maar één woord.
Zo voel ik me ook een beetje. Hoe kan ik nu in één zin, pitch, slogan mijzelf presenteren?
Mag ik blijven wie ik ben, ook als werkzoeker van 55+?
Dat mag hoor, Lisette.
Dat lijkt me het beste, altijd jezelf blijven. Hartje.
laat je nooit gek maken!