In lange rijen marcheren ze aan me voorbij. Zo op het eerste gezicht ongeorganiseerd, maar als ik wat beter kijk toch doelgericht. Het konvooi beweegt zich heen en weer tussen de spinazie en de sla.
De regen van afgelopen week deed het onkruid welig tieren. Met behulp van de schoffel besloot ik orde op zaken te stellen. Dagenlange noeste arbeid door tientallen mieren, in één beweging verwoest.
IJverig ploeteren ze nu voort tussen de zandkorrels. Sommigen sjouwen met witte eieren tussen hun poten, anderen slepen met takjes of dor blad. Een mooi schouwspel, maar toch voel ik me schuldig. Ik laat de moestuin met rust en fiets naar de landwinkel om een krop sla en een pond spinazie te halen.
Een ijverig volkje, leuk geschreven @Karin.
Het verschil tussen groente uit eigen tuin en die van de landwinkel is, dat die laatste groente wel geschoffeld is.
Wat doe je trouwens wanneer mieren in een keer massaal je keuken bezetten?
Aardig stukje.
Chris
Mooi stukje. Maar ik vraag me af of het de mieren nog helpt om je groenten elders te halen, als je toch al geschoffeld hebt?
🙂 Een moestuin voor de mieren (en misschien ook nog wel de slakken). Moet kunnen. Erg leuk geschreven.
Leuk stukje, ik zie het echt voor me.