‘Hè, gadverdamme! Mijn tekening helemaal geruïneerd!’
‘Er bestaat zoiets als een gom. Je weet wel, dat rubberen dingetje dat ergens op je tekentafel ligt, al vraag ik me af waar. Is er een bom ontploft ofzo?’
‘Denk je dat ik dat al niet probeerde? Het werkt niet op dat dom ding waar ik die domme fruitschaal mee moest tekenen van die domme leerkracht die denkt dat ik te dom ben om iets geavanceerder dan verdomd fruit te tekenen!’
‘Wel euh … Die banaan lijkt niet helemaal in proportie met die appels om eerlijk …’
‘Waarom denk je dat ik zo zit te vloeken misschien?’
‘Ho, ho, welk materiaal gebruikte je?’
‘Dit!’
‘Oh, een zilverstift! Onuitgombaar, herbegin maar! Enneuh, die banaan iets groter!’
« Onderarmen
Gemier »
« Onderarmen Gemier »
Fictie, Mensen
Frustratie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Stefanie Rls of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Onderarmen Gemier »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Zuster Stefanie,
Mooi stukje. Herkenbaar ook. Nu moet ik drie katten gaan natekenen. En ik wil ze ook natekenen. Niet overtrekken en invullen. Na een maand schetsen komt het echt mijn neus uit.
En die is groot.
VmetdeVorK.