Gepokt, gemazeld en bestoppeld dolf hij het zoveelste graf. Hij was kenner van familiegraven; het aantal lagen en de tussenliggende jaren grafrust wist hij uit zijn hoofd. Zijn rug was gaandeweg gaan krommen alsof de aarde hem zachtjes wenkte. Verzengende tranen had hij zien vallen die zijn gemoed beroerden; knikkende knieën had hij gestut.
Nu had de pastoor hem laten weten dat zijn tijd erop zat. Hij moest zijn leven en misère zien uit te venten, thuis op de bank. Zijn vrouw had hem verlaten. Haar urn stond op een sokkel, midden in de tuin. Voor een laatste keer hanteerde hij zijn spade. Verbeten vlogen de klonten in het rond. De kist geplaatst, had hij het graf te smal gegraven.
« Wat is dit mam?
Onhandig »
« Wat is dit mam? Onhandig »
Liefde
Knekelput
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mili of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Wat is dit mam? Onhandig »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Vooral die slotzin, grammaticaal gezien ouderwets, is een gave afsluiter.
Mooi werk!
met vriendelijke groet = hartje,
Chris
@Mili. Wat een mooi samenspel van bijna zingende zinnen. ‘Zijn rug was gaandeweg gaan krommen alsof de aarde hem zachtjes wenkte’ vind ik een prachtige vondst.
Knap geschreven <3
Helemaal eens met Karin en Chris. Mooi geschreven weer, Mili. <3
@Chris en @Karin en @Bart, aan de basis van dit stukje en ook het eerdere ‘Heengaan’ ligt ziekte en nu het overlijden van mijn moeder. Zij inspireert mij en ik denk nog, op de een of andere manier, veel over haar te zullen schrijven. Het is op mijn eigenste manier ook verwerking. Hartelijk dank voor jullie reacties.
Indrukwekkend en beeldend geschreven verhaal.
Het taalgebruik is weer origineel en mooi, @Mili
<3
Mili,
Sierlijke schrijfstijl met een sterke hand voor de delver en de emotie door de weemoed. Prachtig.
Het einde is een beetje nauw.
VmetdeVorK.
@Nel, dankjewel dat je me weer herkent. En ook voor je hartje.
@VmetdeVork, waarom zou de delver dit hebben gedaan? Uit frustratie, uit rancune of sloeg hij de plank mis? 😉 Dank je.
een <3
Ik ben erg gecharmeerd van de zin:
'Zijn rug was gaandeweg gaan krommen alsof de aarde hem zachtjes wenkte.'
mooie ode aan de oude doodgraver
@Hilde en @José: ben blij met jullie waardering.