Daag me uit
Verlangen
Dat het anders kan
Wie zegt dat ik niet op kan tegen de storm
van de tonnen bureaucratisch papier?
De vastgeroeste regels interesseren me geen zier
Daag me uit…
Verlangen daagt in mij de horizon
In het hier
Waar politici voor leken
Het onverstaanbare preken
Ander verlangen
Dat mij zo uitdaagt
Zorgt dat mijn vleugels niet breken
op de machten van papier
Zodat ik kan vliegen
weg van hier
Mijn verlangen
Daagt het kunnen uit
Ik voel mij anders
Ik vier de hopende waterbeken
Die bruisend de witte zeeprotsen
steken
Daag mezelf uit
Voor het anders?
Verlangend naar uitdaging…
Voorzichtig om het niet te breken
Aanschouw ik de onvolmaakte toekomst
zonder gebreken
Fier
In mijn uitdaging…
Zettum’op!, Jessy
Je reactie is blijkbaar meer ‘lollig’ dan vleiend bedoeld, Rob, want een hartje gaf je Jessy niet. Wat moet iemand hier nu mee?
En nee, heel serieus hoeven reacties ook wat mij mij betreft niet altijd te zijn, maar ze moeten naar mijn bescheiden mening wel altijd van een minimum aan respect jegens de schrijver getuigen. Dat vind ik bij jouw commentaar niet echt het geval.
Ook goedemorgen, Hay,
een reactie op jouw reactie over mijn reactie op de Poëzie van Jessy heb ik niet paraat.
Stupéfait!
Groet,
Rob.
NB. Ik heb mij overigens wel ingelezen op het forum over het Hartjes-protocol.
Goedemorgen, Rob.
Ik kan er uitstekend tegen als je er verder niet op reageert en/of mij geen gelijk geeft. Ik ga er dan maar van uit dat je het niet kwaad bedoelde. Mooie dag nog.
van mij een hartje voor deze uitdaging
Nou, er is weer een hoop uitgedaagd vandaag!
Hay, ik waardeer je reactie en Rob,
Ik kan niet zoveel met je bericht.
Maar dat maakt me ook niet zo veel uit.
En José natuurlijk bedankt!