In beheerste paniek zegt een stem:
‘Kunt u me horen?’
Ja, ik hoor hem. Heel zacht, heel ver weg.
Mijn uitzicht is schitterend. Op de stem na is het stil. Doodstil.
Ik ben dik ingepakt en toch kan ik me soepeler bewegen dan ik had gedacht. Er is geen boven of onder. De maan is helder verlicht, ik zie duizenden sterren. Het wordt koud.
‘Kunt u me horen?’
Antwoorden heeft geen zin. Het zal me niet helpen. Geen redding. Hoewel ik niet gelovig ben, herhaal ik de woorden die ik hoorde aan het begin van mijn reis:
Controleer de ontsteking en mag Gods liefde met u zijn.
‘Kunt u me horen?’
‘Ja,’ murmel ik.
‘Kunt u me horen, Major Tom?’
« Houd afstand!
Uitgesteld object: BG0041-3 »
« Houd afstand! Uitgesteld object: BG0041-3 »
Fictie, Mensen
Vreemde ruimte
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Houd afstand! Uitgesteld object: BG0041-3 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Voor bij het lezen: http://youtu.be/bAsnv8f_lbM
@Hadeke, een fantastisch stuk. Zeer goed geschreven. Mooie opbouw van het verhaal. De muziek maakt het helemaal af.
reis in de verre ruimte, met dank aan David Bowie, maar toch een eigen verhaal, goed stuk Hadeke
Adembenemend mooi geschreven, Hadeke!
Zelden zag ik een song zo fraai verwoord. <3