Mijn liefde, mijn leven, mijn Henk! Wat een prachtige vetplant was je toch, met je bekervormige blaadjes en je wonderschone Latijnse naam: Crassula ovata Hobbit! Als je voeten had gehad, dan waren ze groot en harig geweest. Maar bij gebrek aan voeten poogden jouw wortels mijn houten vensterbank te penetreren tot er slechts molm overbleef. En ik vond het een waar wonder, zo’n onverwoestbare plant! Henk, jij was de enige die mijn verwaarlozingen succesvol doorstond. Jij kon indrogen tot een spons om na een plens water te herrijzen als een feniks uit zijn as. Henk, ik heb altijd van jou gehouden! Het spijt me dan ook enorm dat ik mijn borrel op ons tweejarig samenzijn met jou poogde te delen.


Origineel en komisch. Hartje.
je voerde je plant dronken? Dat was kennelijk de druppel die…