Met ratels lopen we door de poort
over de grote ophaalbrug
met vlekken, bulten stappen we voort
overmorgen komen we terug.
Stap, sleep, stap, sleep
Met trommels gaan we naar de plaats
waar de grote klok verschijnt
chirurgijn is niet melaats
hij zorgt dat de klacht verdwijnt.
Hink, hink
Met dansen voor zover dat kan
danken wij zijn helpende hand
dikke gezichten lachen dan
met mede in ons lamme hand.
Hink, hink
Dapson op de luie tong
chirurgijn zijn magisch lied
slaat met stok op grote gong
als ontsteking ons verliet.
Stap, sleep, stap, sleep
Met ratels lopen we over brug
en door de poort van onze stad
volgende week gaan we terug
en voor wat munten zingen we wat.


Ik zie de lepralijders zo passeren.
Beste VmetdeVork,
Mooi gedicht. Je roept de sfeer van de schilderijen van Breueghel op, met bedelaars e.d.
Met vrioednelijek groet + hartje,
Chris
Bedankt voor de reacties. Om mijn eigen ruiten in te gooien: Hoe lezen jullie de klok eigenlijk?
Broeder Vork,
Mooi. Ik sluit mij aan bij de eerdere reacties + hartje.
Dat zie je inderdaad voor je. Ofwel ik zie de scene met melaatsen in Jesus Christ Superstar voor me.
De klok is het symbool voor hoop?
(Wat mooi dat jullie elkaar broeders noemen.)
Zuster Lousjekoesje,
De klok als symbool voor hoop daar had ik zelf niet aan gedacht. Heel mooi dat men er zelf iets mee doet.
Eigenlijk is dat ook de bedoeling, vooral bij de tekeningen die ik maak.
Het medicijn dapsone was er waarschijnlijk niet of werd niet verstrekt onder de melaatsen. Ze stierven meestal. Dat vond ik maar niets. Daarom liet ik een gezellige chirurgijn tijdreizen om er wat aan te kunnen doen. De klok is de vorm van een tijdmachine.
@VmetdeVorK,
middeleeuws sfeertje. De klok had geen indruk nagelaten, de reacties op je stukje verhelderden. Maakt dit vers/lied deel uit van een verhaal?
Ik vind dat je vooral goed een sfeer hebt opgeroepen.
Zeer sfeervol en beeldend geschreven.
Ik zie en hoor de optocht voorbijgaan.
Hilde, Het meeste wat ik maak is onderdeel van één verhaal. De 120woordenverhalen meestal niet. Het klokidee komt voor uit een “rapproject” waar ik samen met iemand aan werk.
Een tijdmachine, nooit aan gedacht omdat schrijven eigenlijk al en tijdmachine op zich kan zijn. Toch leuk met uitleg.
Die klok, heel even, nog voordat je er een opmerking over maakte, gaf me een futuristisch beeld.
Maar het bleek niet uit de tekst. Dus zei ik er niets over.
Is de klok er altijd? Of doemt ze ergens op vanonder de grond of komt ze uit de lucht gevallen?
En de medicijnman, heeft die een dokterskostuum aan of ziet hij er eerder uit als een klassiek soort van sjamaan?
NeleDeDeyne,
Ik heb meegemaakt dat een moeder met haar zoontje voor mijn tekeningen stond, en het zoontje ging vertellen wat er in die tekeningen gebeurde. Dat is precies wat mijn doel er mee is. Wat kun jíj met mijn verhaal. Als het voor jou een futuristische klok is waar een chirurgijn uitkomt in een witte schort en een blauw mutsje op ( zoals ik nu overdag ) dan is dat zo.
Mocht je toch willen weten wat voor beeld ík er bij heb dan wil ik daar wel op reageren.
In eerste instantie wil ik dat een ander er in kan.
VmetdeVorK.