Nu de redactie van mijn debuutroman zijn einde nadert en alle hoofdstukken van het boek de revue gepasseerd zijn, ontstaat er een leegte. Werd ik tot voor kort nog voortgedreven door de noodzaak om de deadline te halen en op tijd werk in te leveren, nu komt er weer een periode van voornamelijk innerlijke motivatie.
De schrijftrein moet langzaam weer op gang worden gebracht, de volgende romans staan al een tijdje op een zijspoor. Toch weet ik dat wanneer het vuurtje wordt opgestookt, de machine zal gaan draaien. Het duurt een aantal dagen of weken, maar uiteindelijk zal de locomotief op stoom zijn en wordt de schrijfreis vervolgd.
Het einddoel is nog lang niet bereikt, maar mijn gedrevenheid blijft bestaan.
« Platgeslagen
Vooruit »
« Platgeslagen Vooruit »
Column, Cultuur, Studie & werk
Op gang komen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van MarjoHe56 of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Platgeslagen Vooruit »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Prachtig! Je beschrijft 1 op 1 mijn gevoel nadat ik vrijdag de auteursovereenkomst voor mijn eerste roman heb getekend.
Gisteren was de deadline en die is gehaald. Nu is het even ‘stoom afblazen’ en vol gas door aan de volgende die al wacht. Wat een feest van herkenning.
Groet, Rolf van der Leest + een hartje
@MarjoHe56, ook ik ken het gevoel als ik bijvoorbeeld een gala organiseerde. Volkomen leeg daarna. Maar jouw eerste boek is af! Top, gefeliciteerd en ik zie groen van jaloezie als ik lees dat volgende romans (in het meervoud) wachten. 😉 Een hartje voor je behaalde succes.
@MarjoHe56 en Rolf van der Heest. Wat ontzettend inspirerend om jullie succes en passie voor het schrijven te voelen in een paar woorden. Doe een goed woord voor mij bij jullie respectievelijke uitgeverijen. Mijn verhalen zijn te lezen op literairwerk.nl. In diverse laden ligt nog veel meer moois. Keep up the good work!
@Mili. He, jij ook hier?
@Peter, waarom zou ik er niet zijn? 😉
Dank jullie voor de inspirerende reacties.
Ik herken het gevoel niet. De metafoor van de trein die op gang moet komen, vind ik te breed uitgemeten in het stuk (ongeveer de helft van de tekst…) en doet erg af aan het stukje.
Ik ken het vooral van reclamewerk steeds weer aan te moeten passen, het is wel een tijdje geleden. Na dit mooie verhaal hoop ik het juist meer mee te gaan maken. Een nacht in de ploegendienst bracht me omlaag, de nachten achter de computer voor reclameposters en flyers haalde me omhoog.
Ik herken mezelf er ook niet meteen in, ik werk sowieso altijd aan verschillende projecten, maar ik vind het wel erg inzichtelijk beschreven, ik begrijp hoe de ik zich voelt en daar draait het toch om.