Lang voelde ik me gelijk de inhoud van een tubeless buitenband. Als de ogenschijnlijk onbenullige vulling van samengeperste lucht, in een zelf gecreëerd, hard gebakken, zwart-rubberen cocon. Onder hoge druk naar binnen geperst maar met relatief weinig massa. Waar was de gevoelsband, de binding met de wereld om me heen? Waar was de verstandhouding, het noodzakelijke bondgenootschap met mezelf?
De band verlaten betekent zweven in een vorm van geestelijke- en fysieke gewichtloosheid. Huizen in de band, gevat en beschermt door het veilige van het omhulsel, geeft gevoel van zwaarte. Wat verkies ik nu verdomme? Het veilige van zwaarte in een comfortabele verpakking of de vrijmoedigheid van lichtheid erbuiten?
Uiteindelijk koos ik voor de bevrijding van het uit de band springen.
Beste Rolf van der Leest, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie