‘Ik wil eigenlijk alleen maar dat je me vasthoudt.’
‘Kom hier dan, gekke meid.’
Zijn armen gaan om me heen. Vast, sterk en ongelooflijk warm.‘Ik durfde niet. Ik wil je vasthouden. Iedere keer als ik je zie. Maar ik ben zo bang je telkens weer pijn te doen. Ik weet dat je steeds denkt aan hoe het was.’ Zijn hand streelt mijn hals. Hoeveel liefde kan spreken uit zo’n klein gebaar?
‘Waarom praat je altijd zo veel?’
Hij lacht. En breekt mijn hart. Opnieuw. Steeds weer.
‘Kom lief, dans met mij. We walsen net zo lang tot al het verdriet is verdampt. Jij en ik. Een, twee, drie, lieveling. Een, twee, drie…’
‘Ik hou van jou.’
Hij kust mijn haar.
« Ziek
Dansles »
« Ziek Dansles »
Communicatie, Liefde, Mensen
Verboden liefde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Conny Hoogendoorn of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Ziek Dansles »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat ontroerend mooi geschreven!
Dank je, Irma. Ik probeerde haar vacuum te laten zien nadat haar geliefde besloot dat het beter was’enkel nog vrienden te blijven’.
toch lijkt de liefde door te gaan!
Dat zag je goed, José. Maar fatsoen en geweten zijn zware tegenstanders.
Scherp.
Zonder je uitleg had ik niet meteen door wat er precies scheelde met de relatie, maar vind het wel een gevoelig stukje, waar tegelijkertijd liefde en droefheid uit spreekt.