De poëzieweek 2015 is voorbij. Het aantal inzendingen van de Turing Gedichtenwedstrijd was bijzonder groot. Poëzie leeft kennelijk. Of…
De belangstelling in de media afgelopen week voor poëzie viel tegen. Voor liefhebbers van dit genre een gevalletje van jammer dan. Gelukkig is poëzie geen eenheidsworst. En dat de jury geen eindoordeel durfde vellen? Ach, ik houd toch niet van jurywedstrijden dus hoef ik me ook niet druk te maken. Dat van de drie (winnende) gedichten er een absoluut niet mijn smaak is, meld ik bij deze.
En de critici? Die hebben pech. Zij mogen lezen wat ze willen.
Leven
Leven is de bron
bron van inspiratie
Leven
Het kloppend hart
geen modegril
Leven
Met gezond verstand
is wat ik wil
Mooi gedichtje.
Persoonlijk zou ik het iets wijzigen.
Leven
Bron van inspiratie
Het kloppend – mijn kloppend
Aardig gedicht. Maar of het de toets van Turing zou doorstaan?
Bedenk maar dan veel schoonheid onder criteria en kreterij wordt vermorzeld.
Met vriendelijke groet,
Chris
Mooi H. Ik ben het niet met Bloem eens. Ik vind het kloppend hart krachtiger aanvoelen. Het kloppend hart in en van bezield leven.
Bedoelde jij dit ook, H?
Bijna Mathilde.
Dank je voor je bijdrage Bloem en zoals geschreven iedereen mag erin lezen wat-ie wil.
Denk het ook niet Chris, net zoals ik dus niets heb met sommige gedichten die de toets van Turing wel hebben doorstaan.
Je moet maar net een gedicht kunnen toveren in die ene week.
Soms moet je gewoon je schouders ophalen en lachen tegen de regen…