‘Ga je mee winkelen?’ vroeg Marina. ‘Ik ga mezelf verwennen met die tas waar ik al weken verliefd op ben. Johnny zal toch weer onze verjaardag vergeten.’
‘Absoluut’, reageerde Kristina enthousiast.
Na een korte rit wandelden ze gezellig kletsend naar de winkel. Marina keek vol verwachting naar … een lege plek in het uitstalraam. De handtas was weg. Ze voelde tranen achter haar oogleden prikken. Wat een pech.
Ze stapte toch naar binnen.
‘Goedemiddag, hebt u nog een tas zoals daar stond?’
‘Sorry, mevrouw. De enige die ik nog had, werd net opgehaald.’
Toen ze thuiskwam stond er een pakket op de tafel met daarin … DE tas.
‘Hoe kan dat? De laatste was juist verkocht!’
‘Ja, schat, aan mij. Fijne huwelijksverjaardag!’

@Els, ben je soms met @Harrij getrouwd? 🙂
Ik zag de clou (misschien net iets te snel?) al aankomen. Toch leuk vervolg en een <3 😉
Haha, nee hoor Mili 🙂
Bedankt, Hay 🙂
Leve Johny, de leuke clou lag wel een beetje voor de hand
Dank je wel, José. Ik zal volgende keer proberen de spanning er langer in te houden 🙂