De diesel is bijna op. Een na veel zoeken gevonden Vlaamse pomp blijkt kapot. Verder rijden maar, er is er vast nog wel ergens een in de buurt. Het rode wijzertje van de Landrover nadert het nulpunt, en zo nauwkeurig zijn die metertjes van een antieke auto nu ook weer niet. Mijn man denkt dat we nog best een paar kilometer kunnen. Ik hoop maar dat hij gelijk heeft.
Helaas, het volgende benzinestation accepteert alleen Belgische passen. Heb ik deze situatie niet eerder meegemaakt? Maar goed, geen ruzie maken.
Ook nu komt het einde sneller dan verwacht. Pruttelend staan we stil. Het enige gebouw in de verre omtrek blijkt een chocoladefabriek. Volop lekkers, maar diesel ho maar. Dat wordt lopen.

De clou ontgaat mij een beetje, maar misschien juist daardoor zet je wel een lekker geheimzinnig (chocoladesfeertje) neer. 😉