Marina en Johnny zaten op het terras van hun vakantiewoning.
‘Het is hier heerlijk’, zuchtte Marina tevreden, terwijl ze zich wat dieper in haar strandstoel nestelde. ‘Wat verlangt een mens nog meer? Zon, een goed boek en een fris drankje.’
‘Ja, voor jou is dit misschien voldoende’, bromde Johnny. ‘Ik verveel mij hier stierlijk. Wanneer gaan we het stadje verkennen?’
‘Moet ik echt mee?’, kreunde Marina. ‘Het is zo een spannend boek.’
‘Nou, nee dan. Anders zeur je toch maar. Ik zie je straks wel.’
Een uurtje later hoorde Marina de deur opengaan.
‘Ben je al terug?’
‘Ja, ik had zo een vreselijke dorst en alles was gesloten. Domme siësta’
‘Waarvoor denk je dat die appeltjes dienen daar op tafel …’
« Stervensbegeleiding
Tante Ans »
« Stervensbegeleiding Tante Ans »
Communicatie
Vooruitziend
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Els Ebraert of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Stervensbegeleiding Tante Ans »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik moest even schakelen voordat ik aan dat spreekwoord dacht. Leuk idee. <3
Dank je wel, Hay. Het was de bedoeling om met een doordenkertje te komen en ik hoop dat ik er in geslaagd ben 🙂
Een appél aan de dorst!
Slimme twist!
Hartje!
Chris
Bedankt, Chris 🙂