De plaats van bestemming was Kinshasa. Cocktails aan vaccins werden door haar aderen gejaagd, klerenkasten van vriendinnen doorzocht op zomerende jurkjes, visa geregeld en vrienden gekalmeerd dat zij zich niet zou laten afschieten.
Haar was gevraagd naar Congo af te reizen om aan misdrijven tegen de mensheid te gaan werken. Haar hoofdje duizelde maar zij had nu eenmaal ja gezegd.
Zij was er en wilde de vliegtuigtrap aflopen maar stopte, overweldigd door een ongekende, bezwangerde en bangmakende lucht. Een ongebreidelde zwarte massa mensen trok haar blik, decibellen uitstortend die haar tot dat moment ook onbekend waren. Een chaos naar westerse normen waar je aan went en die je nadien het ultieme gevoel geeft van dag tot dag intens te leven.
Intens.
Ik ben niet zo’n fan van verkleinwoorden, maar “haar hoofdje” vind ik hier briljant functioneel. het geeft ijzersterk het contrast aan met de angstaanjagende werkelijkheid waarin ze terecht is gekomen, haar nietigheid, hulpeloosheid, misschien zelfs wel begin van ontreddering, maar ook haar moed. Chapeau, Mili! <3
@Mathilde: merci.
@Leonardo: het klopt duizend procent wat je zegt; het is precies wat ik wilde weergeven. Dank voor je inzicht en je hartje natuurlijk. 🙂
Recht in mijn hartje.
Treffend, Mili!
Een mooi 8000e stukje hier op 120w 🙂
@Frank, het achtduizendste stukje? Proficiat. Als je wilt, kun je me acht bossen duizendschoon sturen. 🙂
@Madeleine en @Conny, <3 aan jullie terug.
Dag Mili,
Mooi. Maar wel met een storende fout.
‘Haar was gevraagd naar Congo af te reizen om AAN misdrijven tegen de mensheid te gaan werken.’
Dat betekent dat zij geacht werd om daar te helpen nog wat meer wandaden in het leven te roepen.
Ter adstructie:
‘Haar was gevraagd om aan een vaccin tegen malaria te gaan werken.’
@Han, scherp. Genoteerd. Merci.
Briljant! <3
Ik ben er nog nooit geweest en ken de beelden alleen van tv. Toch maakt je tekst dat ik de sfeer van een drommend, drukkend en duwend mooi land voel <3
Of, zoals een missionaris ooit vertelde, die televisiebeelden vertellen altijd maar de helft. de geur wordt nooit bijgeleverd.
Goed geschreven, vooral het contrast verwachting/ werkelijkheid.
Hartje waard!
Chris
je werkt niet mee aan misdaden tegen de mensheid, maar aan het bestrijden daarvan.
@Jose, klopt, Han had dit al aangegeven. Foutje. Ik zal hem nu noooooit meer maken. 😉