Met een hele hoop zullen ze weer zijn, om met geveinsde belangstelling te kwelen:
ik wens je dit, ik wens je dat, ik hoop dat het nieuwe jaar je alleen maar leuke dingen brengt en alle andere blabla.
Alsof ik dit niet doorzie.
Ik wou dat ik een eend kon zijn: dan zouden al die hypocriete wensen als water langs mijn veren aflopen.
Een mol, blind voor hun inhoudsloos geparadeer.
Of toch maar een beer in winterslaap, die zich van de wereld niets aantrekt?
Neen, ik zal mezelf zijn:
de schijnheiligen trotseren,
de leugenaars de hand schudden,
de verraders obligaat zoenen.
Om daarna met hart en ziel hen die me echt dierbaar zijn, echt het allerbeste te wensen. Zonder franjes.
<3
Wat een krachtig stukje! <3
Mooi!
Benny, op recepties kom je ook de schijnheiligheid en oppervlakkigheid tegen