Mijn onderbuik speelt soms spelletjes met me. Neem de gevoelens tijdens een willekeurig uurtje in het pretpark:
Het zien van die geweldig grote achtbaan; Liefde – “IK MOET IN DIE ACHTBAAN!” Eenmaal aangekomen bij de achtbaan is de waarheid hard; Haat – “Donder op joh, wat een rij.” De rij lijkt ook niet korter worden; Verdriet – “Pfff, dit duurt echt veel te lang.” Maar dan, het einde van de rij in zicht; Geluk – “Jaaaa we mogen bijna!” Maar wacht even, hij gaat veel hoger dan ik dacht; Angst – “WAAAA IK WIL NIET!!” Na de lange klim komt de vrije val en dan; Vreugde – “YEEAAAHH!! DIT IS VET!”
Jij laat mij deze emoties beleven en jij geeft gevoel aan de ervaring. Dankjewel onderbuik.
Wow, een vet hartje is dit stukje waard.
je onderbuik vertelt meer dan je hersenen
@Mathilde, dank voor je mooie compliment! Ik dacht al dat één hartje er iets dikker uitzag ;).
@José, precies daarom mijn stukje inderdaad. Fijn dat je je hierin kunt vinden.