De opening leek mij niet voor mensen geschapen. Maar een andere keus scheen er niet te zijn, dus wurmde ik mij ondanks mijn beurse ledematen en stekende hoofdpijn naar binnen.
‘Krijg nou wat!’ klonk het ergens in de zwartheid voor mij. ‘Er is een drakenjong uit de horst gedonderd! Pak allemaal een toorts en brand dat serpent de ogen uit voordat het binnen is en ons allemaal opvreet.’
‘Ho,’ riep ik. ‘Wacht even. Ik mag dan geen schoonheid zijn, maar ik ben een mens en bepaald geen draak.’
Stilte…
‘Een mens?’ hoorde ik iemand fluisteren. ‘Ik heb ooit over zulke wezens horen vertellen. Men zei dat ze niet slim genoeg waren om aan de honger van de draken te ontsnappen.’
Leuk leuk leuk!
Maar het moet zijn: zulke wezens, niet zo’n wezens.
Leuk weer! Het gaat richting langer verhaal of boek. <3
@Marlies
Dat zal de Vlaamse invloed op het Limburgs zijn. Taaladvies zegt dat in Vlaanderen ‘zo’n mensen’ over het algemeen ook als standaardtaal geaccepteerd wordt. Als ik het bewust zo geschreven had om te benadrukken dat het spreektaal (van kobolden) is, had ik het zo laten staan. Maar dat is niet zo, dus pas ik het aan.
@Nel
Een boek in deze vorm is misschien wat te veel van het goede. Ik denk eerder aan een bundel met een aantal van dit soort series. Bij ‘Honger’ heb ik iets van minimaal zo’n dertig stukjes in gedachten.
Ik dacht dat je slimmer was.
Ik ook, Tja. 😉