Ik zie de wind maar hoor hem niet. Het stormt. De bomen komen tot leven en dansen naar lieve lust op de tonen van de wind. Ik zit achter het raam, turende naar buiten. Mijn gedachten dansen net zo hard mee terwijl regendruppels musicerend op mijn dak tekeergaan. In de verte rijden auto’s, op weg naar “waarnaartoe”. Ik vraag het me verder niet af. Vanuit mijn ooghoek zie ik mijn beeldscherm lonken en mijn toetsenbord hunkert ernaar aangeraakt te worden, maar bij het horen van het eentonig zoemen van mijn computer besluit ik vandaag niet op de lopende band van de maatschappij te stappen. Ik leg mijn hand op de muis. Start, afsluiten en KLIK. Wat is het toch simpel!


“Hee, er zit een knop op je tv” van Doe Maar ging daar ook over. Maar vaak zijn de simpelste dingen juist het moeilijkst uit te voeren. De simpelste gedachten evenzo vaak ook het moeilijkst te bevatten.
“… besluit ik vandaag niet op de lopende band van de maatschappij te stappen.”
Erg mooie metafoor!!
Mooi stukje.
Een “sta-eens-even-stil-tekst.” Mooi.