Gevangenissen bevatten voornamelijk mannen die hun straf uitzitten. Ze verblijven in een cel met raam. Zij die in de hoogste verdiepingen zitten, genieten een voorrecht. Zij staren over de gevangenismuur. Hun uitzicht noodt niet tot vluchten. De gevangenis staat naast een groot verkeersknooppunt vanwaar snelwegen zich in het polderlandschap verliezen. Toch staren zij. Ze zijn volwassen. Het tedere gezelschap van een vrouw wordt hen onthouden. Er is een lichtpuntje. Vlak voor de stoplichten staat een meer dan levensgrote billboard, waarop een weelderige vrouwspersoon intieme dameslingerie tentoonspreidt. Automobilisten remmen ver voor het licht rood wordt. Gevangenen zijn niet te remmen; hun licht springt op rood, terwijl de afbeelding van de vrouw in het avondlicht gloeit en op grondmist schijnt te zweven.

Wat een treffende zin “gevangenen zijn niet te remmen; hun licht springt op rood”. Om deze nog meer nadruk te geven had daar best een punt achter gemogen. Voor mij geeft deze zin de essentie van je tekst weer. <3
Beste Karin,
Bedankt voor je mooie reactie.
Wat betreft de punt of de komma; ik koos voor de komma en voor een samengestelde zin omdat ik een wat langere zin beter bij de sfeer en ook als afsluiter vond passen.
met vriendelijke groet,
Chris
Hoe sfeervol.
‘…vanwaar snelwegen zich in het polderlandschap verliezen’ vind ik erg mooi.
Beste Conny,
…….en dat in een land dat steeds meer geasfalteerd wordt.
Bedankt voor je mooie reactie.
Met vriendelijke groet,
Chris
je voelt de broeierige fantasie van de eenzame mannen
Beste José,
Soms laten ook reclames weinig aan de fantasie over.
Bedankt voor je reactie,
Chris