Geledige lucht is geen lucht. Het tegenovergestelde is bij mij het geval, ik zit in dikke lucht waarin ik niet kan ademen of werken. Dikke lucht, beladen met ingehouden en uitgebarsten woede. Atmosfeer om te snijden.
Waarom deed hij ook zo achterlijk over niets. Laat hem zijn eigen werk doen voor de kost en mij mijn ruimte gunnen. Ik wil mijn werk zonder eeuwig en altijd zijn achterlijke commentaar. Hij kan mijn werk niet overnemen, daar is hij te stom voor. Maar wel altijd opmerkingen als hij zonder te vragen mijn journalistieke werk leest. Hij lijkt wel jaloers.
Dikke zware lucht die bovenop me valt. Als hij niet oppast, snijd ik hem in stukken: hij is stuk, ik mijn vrijheid.

Wat een vervelende situatie op je werk. Misschien kun je er met iemand over praten? Want dit is niet goed voor de werksfeer en je eigen gemoedsrust.
Dit stukje doet niet mee met de weekwedstrijd, want er staat niet letterlijk ‘luchtledig’ in.
Dit hoeft natuurlijk geen realiteit te zijn. Als het wel zo is, kan die collega dit stukje maar beter niet lezen.
Hey Jacqueline, heb het even opgezocht, maar geledige is geen woord 🙂
Bedoelde je ledige – of lege lucht? Als je het woord kan (laten) aanpassen naar luchtledige, doe je toch mee.
‘Deed’ staat als enige werkwoord in de verleden tijd. Was dat de bedoeling?
‘Hij stuk, ik mijn vrijheid’ zou sterker overkomen, zonder ‘is’.
Lijkt me dat dit stukje ook in de relationele sfeer zou passen. Goed inlevingsvermogen!