Ik vertrouw je niet meer, jij met je superieure houding en je gebakken lucht.
Je zegt dat ik mijn werk prima doe en dat anderen dat zo niet kunnen, maar toch stuur je me de kou in en moet ik toestaan dat vreemden mijn hoofd doorlichten op zoek naar een gemakkelijke reden om mij te ontslaan.
Jammer voor jou ben ik niet gek en zie ik heel goed wat je probeert te bereiken, je maakt me werkloos.
Helaas heb ik nog jaren te vullen met arbeid tot aan mijn steeds vooruit schuivende pensioen.
Ik leef nog net, uitgerangeerde vijftigplusser zonder perspectief.
Niemand wil mij hebben.
Kom, mijn ziel, reis terug naar waar je vandaan kwam.
De ruimte door, luchtledig, koud.
« Cyberstrijd
Schrijfoefening van niets »
« Cyberstrijd Schrijfoefening van niets »
Maatschappij, Mensen
Depressie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van MarjoHe56 of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Cyberstrijd Schrijfoefening van niets »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Het valt me op dat je na elke zin op een nieuwe regel begint. Is daar een bijzondere reden voor?
Mooi innerlijk gesprek met het gemoed. Origineel.
Bij de regelval verlaat je voor mij -gevoelsmatig- het gesprek tussen ik en het gemoed en spreekt vanaf daar het ik tegen zichzelf. Voor de spanning had ik het vasthouden van het gesprek nét iets mooier gevonden om zo ook de uitleg te vermijden. <3
AnneJo heeft een punt vind ik maar toch is het fraai geschreven verder.
Mooi geschreven. Ik snap wat AnneJo bedoelt, maar door die wisseling is er wel plek gekomen voor de twee mooie poëtische zinnen aan het eind. <3
In antwoord op de reacties: Nee, Hay, ik heb er niet bij stil gestaan dat elke zin op een nieuwe regel begint. Ik moet nog wennen aan de 120w denk ik. De laatste twee zinnen heb ik zo gedaan omdat die een mogelijke oplossing aangeven om uit de depressie te komen. Een beslissing van de ik, zeg maar. Ik ken dit soort gedachten helaas uit ervaring en weet dat zelfdoding geen oplossing is, maar als je depressief bent zie je dat wel zo. Je kunt maar beter niet te lang in dit soort gemoedstoestanden blijven hangen en je gedachten een positieve wending geven, want een depressie is echt heel erg naar.
Duidelijk, Marjo.
Je bedoeling met het stukje komt denk ik nog beter over als je zinnen die bij elkaar horen ook op elkaar aan laat sluiten. ik zie ook wel eens het tegenovergestelde, namelijk één lang tekstblok zonder onderbreking. De middenweg (af en toe op een nieuwe regel of waar nodig een witregel) is meestal beter, maar 100% vast liggende regels bestaan er niet voor.