Schaamteloos was de dood die in een krant op het aanrecht lag uitgestald. Toch moest ik haar opensnijden en naar binnen kijken, want graten in mijn eigen keel waren erger. Dus ik sneed en schraapte mij een weg naar de binnenkant van de hel. Nam mij voor nooit meer de markt af te struinen en mij te laten verleiden door een niet gefileerd exemplaar. Dan maar in de rij voor wat duurder en wat minder vers. Het harnas rond mijn artificiële wereld moest weer in ere hersteld.
Wat zout en peper, een paar druppels citroen en een klodder mayonaise en ik was opeens zo trots als een kat met een dode muis in zijn bek. Het ontbindingsproces smaakte bijna perfect.
Beste Marjolein, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie