“Mam, weet je dat ik veel van je hou?”
“Dat weet ik lieverd.”
“En?”
“En wat?”
“Hou je ook van mij, mam?”
“Dat weet je toch?”
“Ja, ik weet het wel maar je zegt het nooit. Lig je goed? Of zal ik je kussen nog even opschudden?”
“Dat is niet nodig, meisje van me.”
“Heb je geen twijfels, mam?”
“Geen enkele, ik voel mij juist opgelucht. Alle formaliteiten zijn geregeld. Morgen om vijf uur krijg ik medicatie zodat ik waardig kan sterven. Pijnen hebben mij genoeg geteisterd. Ik mis je vader. Hij wacht op mij.”
“Ik slaap in een kamertje aan het eind van de gang. Als je je alleen voelt laat je dan de verpleging mij wakker maken?”
“Beloofd.”
« Soep
Onderbroekenlol »
« Soep Onderbroekenlol »
Communicatie, Liefde, Mensen
Liefde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Bloem of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Soep Onderbroekenlol »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ontroerend verhaaltje, Corina.
Mooie dialoog. Alleen, inderdaad…
Liefdevol geschreven.
Mooi en ontroerend