Er waren eens twee kaboutertjes. Pixel en Frixel. Echt mensenmaatjes. Zij voelden zich tot in de puntjes bij deze fysiek grote personen betrokken. Persoonlijk nog meer bij hun computers.
Pixel was een echte dot. Hij werd ook wel Pixel Ratio genoemd. Hij hield de verhouding breedte en hoogte nauwlettend in de gaten.
Frixel nam het allemaal niet zo nauw. Hij was dan ook maar een fractie van wat Pixel was. En zorgde graag voor frictie. Hij streek Pixel tegen de haren in en dat zorgde voor weerstand.
Op een dag kondigde Frixel aan om voor een revolutie te zorgen. Hij wilde het scheidend vermogen opzienbarend verbeteren. Dat zou betekenen dat er nog meer met pixels zou worden geschermd. Frixels measurement.
Het is een goed in elkaar gezet stukje. Leuk om te lezen, groet van leny
Goed & leuk stukje Levja! Ik doe zelf nooit mee aan de wedstrijd maar bij deze toch een limerick(je) geïnspireerd door jou stukje:
Een kleurloze pixel in Bussum
Vond zwartkijken het summum
omdat elke keer wanneer ze aanging
ze zich groen ergerde aan de belasting
van haar opdringerige familie in het vacuüm
Geweldig Levja! Erg origineel.
GEWELDIG @G.J. Dat ik jou kan inspireren, doet mij deugd. En ik ben dol op limericks. Heel leuk!
Zit hier te blozen @Desiree. Dank je voor je complimenteuze reactie.
Las over jouw reactie heen @Leny So sorry. Maar ik ben heel blij met je reactie. Dank je wel.
Wat een heerlijk stukje @Levja
Hartelijk dank @Nel