De leerlingen werken geconcentreerd aan hun tekenopdracht. Tevreden loopt meester Vos rond.
Hij blijft staan bij Freek, de clown van de klas. Freek staart echter afwezig voor zich uit. Meester volgt zijn blik naar Nadia, die schuin voor hem zit. Hij glimlacht toegeeflijk en bast plagend bij zijn oor: ‘Dat schiet niet erg op.’
Freek vliegt overeind. Zijn arm raakt ongelukkigerwijs zijn nieuwe kleurdoos en de kleurpotloden rollen over de grond. Alle punten zijn gebroken. Hij vindt het nu eens níet leuk dat de hele klas om hem lacht.
Nadia draait zich om en legt haar puntenslijper op zijn tafel.
‘Na schooltijd zal ik je helpen,’ belooft ze.
‘Als dat niet opschiet…’ grapt Freek alweer en lacht dankbaar naar Nadia.
Leuk verhaal en bijzonder, dat in de (prille) liefde zelfs een puntenslijper een rol kan speken. 🙂
Waarom is meester Vos hier sluw? Ik vind hem eerder meelevend en wat sociaal onhandig.
Dank je, Nel. En Schlim, je hebt een punt. Het verhaaltje liep eerst anders af. Ik zal een nieuwe titel verzinnen.
@Schlim, ik schreef hierboven: je hebt een punt. Zo kwam ik toevallig bij deze nieuwe titel 🙂
En dan te bedneken dat bij de meeste kleurpotloden, wannneer ze van de tafel op de grond vallen, de binnenstift op verschillende plaatsen breekt, zodat je wel aan het puntenslijpen kunt blijven.
Hartje waard!
Met vriendelijke groet,
Chris
kinderromance