Als onderwijzer heb ik allerlei soorten kinderen in de klas gehad. Ik probeerde de kinderen op basis van hun eigenschappen te koppelen, zodat ze zich aan elkaar konden optrekken en dat ze ook konden begrijpen dat een ander een keer iets niet begreep en die ander daar dan mee konden helpen. Soms wisselde ik gedurende het jaar de duo’s, als dat beter uitkwam. Alleen het koppelen van kinderen die regelmatig ziek waren, was een probleem. Ze waren vaak afwezig of verkouden. Er was er eentje bij die vaak zo verkouden was dat anderen er eigenlijk niet mee wilden samenwerken. Hij was zo verkouden dat het snot als een gletsjer zijn neus uitliep. Langzaam en in een dikke laag naar beneden.


Er lijkt een woord (zo) te ontbreken in de zin “Er was er eentje bij die vaak verkouden was dat anderen er eigenlijk niet mee wilde samenwerken.” Ook op te lossen, met behoud van woordenaantal, door ‘dat’ te vervangen door ‘waardoor’. Voorts moet er in diezelfde zin een ‘n’ achter ‘wilde’ (onderwerp ‘anderen’ is meervoud).
@Frank “zo” stond er in eerste instantie wel in, maar daarna stond er weer een “zo”. Toch heb ik “zo” weer toegevoegd, want dat klopt idd beter. “Dat” vervangen door “waardoor” had uiteraard geen woordenaantaleffect (of bedoelde je iets anders?), dus elders iets gewijzigd. En natuurlijk de ‘n’ toegevoegd. Tnx.
Tegenwoordig hebben ze papieren zakdoeken, ooit had je katoenen. Wanneer daarvan bij verkoudheid de laatste centimeter was volgesnoten, was je gedwongen op de manchetten van je mouw over te gaan.
met vriendelijke groet,
Chris
@Vincentius dat klopt en zo zijn de gesteven overhemden ontstaan.
@Mas, lekker tempo. Ik had echt het gevoel dat jij voor de klas stond. Wat betreft dat ventje, ik was er gewoon naast gaan zitten en had stroken van mijn onderjurk geknipt en aangereikt. Hart.groet, Mir.
beeldend, een snotgletsjer
@Mas De tweede zin is zo lang, dat vlot doorlezen lastig is. Snot als gletsjer: ook een idee!