Het laatste beetje water heb ik in een kommetje geschonken. Ik maak mijn scheermes erin schoon. Straks zal ik weer vers water halen.
‘Hier de sleutel van mijn alpenhuisje. Een verbouwde natuurstenen schuur, midden in de natuur, ver van de bewoonde wereld. Geen electriciteit, water uit de bron en smeedwerk voor de ramen. Dé plek om tot rust te komen,’ zei ze.
En dat klopt.
Uit gewoonte heb ik de massief houten deur gesloten.
De bron ligt vlak naast het huis. Ik steek de sleutel in het ouderwetse slot en draai.
Krak.
Geschrokken trek ik de sleutel terug, de baard blijft achter.
‘Over drie maanden kom ik er pas weer. Verder komt er niemand,’ echoën haar woorden door mijn hoofd.


Oeps… Leuk stukje, van de afgeschoren baard naar die van de sleutel.
Een situatie om behoorlijk de sik in te krijgen!
@hadeke gelukkig zag ik Fictie, anders was dit jouw laatste stukje geweest. Leuk dat je het themawoord een keer gebruikt en een keer suggereert.
elektriciteit
en <3 voor je creativiteit
Heel mooi stukje, met een griezelig eind. <3