Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen, Natuur

Geïsoleerd

18 augustus 2014 | 120w | Hadeke | 18 |

Het laatste beetje water heb ik in een kommetje geschonken. Ik maak mijn scheermes erin schoon. Straks zal ik weer vers water halen.
‘Hier de sleutel van mijn alpenhuisje. Een verbouwde natuurstenen schuur, midden in de natuur, ver van de bewoonde wereld. Geen electriciteit, water uit de bron en smeedwerk voor de ramen. Dé plek om tot rust te komen,’ zei ze.
En dat klopt.
Uit gewoonte heb ik de massief houten deur gesloten.
De bron ligt vlak naast het huis. Ik steek de sleutel in het ouderwetse slot en draai.
Krak.
Geschrokken trek ik de sleutel terug, de baard blijft achter.
‘Over drie maanden kom ik er pas weer. Verder komt er niemand,’ echoën haar woorden door mijn hoofd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »