De onderwijzeres had bij het zoveelste huisbezoek van die week niet zoveel aan de ouders te melden. In groep zes was hij een van de betere leerlingen.
“Ook in sociaal opzicht,” voegde ze daar nog aan toe.
Zijn ouders wierpen hem een liefdevolle blik toe en de jongen glom van trots.
“Ja, dat heeft hij duidelijk van zijn moeder. Zij bekommert zich echt om haar medemens,” zei pa en sloeg zijn arm om haar heen.
“En het sterk ontwikkelde taalgevoel heeft hij van zijn vader. Als ik alleen al zijn werkverslagen lees, blijft zijn taalvirtuositeit me keer op keer verwonderen.”
Bijna verliefd keken ze elkaar aan.
Met stijgende verbazing bekeek zoonlief het tafereel.
“Gaan jullie soms weer bij elkaar slapen?”

Ach, zo’n jongen die even heerlijk eerlijk uit de hoek komt. Goed opgebouwd Hendrike.
Dank je wel, Inge.