Soep koken was iets wat we vanaf heel in het begin met veel plezier samen deden. We hoefden niets tegen elkaar te zeggen, alles ging als vanzelf. Het enige dat jij weleens vroeg, was: zitten de kruiden er al in?
Een enkele keer maakte ik soep in mijn eentje, bijvoorbeeld als jij bij mij zou komen en niet wist hoe laat, omdat je met een vriend op pad was. Soep verpietert niet.
Gisteren maakte ik ook een pan soep. Alleen. Maar niet omdat je met een vriend… Was dat maar zo. Een paar traantjes drupten langs mijn wangen. De soep smaakte als altijd, maar wat miste ik jouw glunderende gezicht en genietende ‘Lekker!’
Ik kreeg maar één kom naar binnen.


<3
Sterkte.
Van mij ook sterkte en een hartje.
Verdriet.. loutering.., het went nooit. Sterkte!