………is van een betere kwaliteit macramé. Thuis zitten? Met boekje in een hoekje? Daar is Berendien het type niet voor. Haken, breien of krant lezen doet Berendien tijdens het lopen, vaak in gezelschap van, Letty Moorgraaf -de Monchy en Georg Heinz. Losse knopen, gaten in sokken; tante Berendien herstelt, terwijl ze door het Ledeboerpark wandelt. Handwerk is haar handvat, al ligt zij op een bank bij de vijver in de zonnewarmte. Zwervers, eenden en loslopende honden laten Berendien links liggen, vaak met breinaalden door de knot wol. Schaartje om draden door te knippen? Berendien lacht en wijst daarbij naar haar spierwitte, zelfgebreide kunstgebit. Is er geknipt voor, roept ze vrolijk. Berendien, Georg en Letty lijken blij met elke nieuwe trui.
« Zweetfiets
Bomvol versus prikkelarm »
« Zweetfiets Bomvol versus prikkelarm »
Communicatie, Fictie
Tante Berendien heeft haar kunstgebit zelf gebreid en haar kapsel
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van C.P. Vincentius of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Zweetfiets Bomvol versus prikkelarm »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@ C.P. Moest ff twee keer opnieuw lezen, maar dat is goed 🙂 (en ’t stukje ook) <3
Beste G.J. van Gisteren,
Trui schijnt ook een meisjesnaam te zijn.
Bedankt voor je reactie,
Chris
Gesmokkeld met extra woorden in de titel he. Dit moem ik geen titel. Vies idee ook, een kunstgebit van wol.
Toch grappig om te lezen. Het lijkt ouderwets, vooral vanwege de namen. En dan blijkt dat het gegeven dat men de echte wereld niet meer ziet (nu door Smartphones) ook vroeger al bestond.
Origineel @C.P. Daar houd ik van.
Buitengewoon bijzonder.
Beste Lousjekoesje,
Het idee om de titel in de 1e regel te laten overlopen, werd in 60-er jaren poëzie en proza nogal eens toegepast, al heb ik het idee dat het al uit de 20-er jaren vorige eeuw stamt.
En inderdaad; wol kauwt net zo prettig als een stukje zilverpapier dat aan je chocolade is blijven plakken.
Een bepaalde blik? gewoon duim en wijsvinger van beide handen tegen elkaar eerst een O vormen, dan een soort rechthoek. Dan heb je een kader, waarbinnen je beter kunt fixeren. Deden vroeger fotografen en filmers en daarvoor de jagers in ’t veld.
Bedankt voor je reactie,
Chris
Beste Desiree Felen ,
En de beperking én de invalshoek, daar gaat ’t om.
Ik had trouwens in 1e aanzet 500w, dus het schrappen werd bloeden.
met vriendelijke groet,
Chris.
Beste Levja,
Een tikje surrealisme à la Gust Gils zit er wel in, dat klopt.
Bedankt voor je reactie,
Chris
Beste Chris,
Bedankt voor de uitleg. Nu je het zegt ben ik het ook wel eens tegengekomen in de oude kinderboeken. Deed W.G. van der Hulst dat? Daar heb ik vroeger veel van gelezen, maar ik heb er nu niks meer van in mijn boekenkast.
Ja, dat is een mooie manier om anders naar de wereld te kijken, maar dat bedoelde ik eigenlijk niet. Ik bedoel dat men tegenwoordig alleen maar op hun scherm kijkt en niet meer oplet in het verkeer en wat er om hen heen gebeurt.
Beste Lousjekoesje,
Het oeuvre van W.G. van der Hulst is mij geheel onbekend. Nooit iets van gelezen (en ik ben toch heel vroeg begonnen met alles te lezen wat mijn pad kruiste, tot streekromans toe). De naam ken ik wel en ik meen me te herinneren dat Hulst’s oeuvre vooral kinderboeken betrof die veel in protestantse kringen werd gelezen.
Wat I-Pad en verkeer betreft, ben ik het grondig met je eens. Ik tref al te vaak gasten voor me die de auto niet recht op de weg houden en zwalken tussen rechtermarkering en middellijn, of die bij groen niet wegrijden. Men is overal mee bezig behalve met serieus autorijden. Daar mag Hermandad best wat aan gaan doen.
Groet,
Chris
Wat een ontzettend leuk en grappig geschreven stukje! Complimenten en een dik <3
Beste Irma,
Voor complimenten van dat kaliber doe ik het!
Bedankt!
Chris