Daar sta je dan, als man in de keuken achter het aanrecht. Ooit had je het idee dat het een van de twee plekken was waar de vrouw tot haar recht kwam. Dat bleek toch anders.
Er is in de jaren heel wat veranderd. Na twee keukenbranden, ontelbare aangebrande aardappels, tientallen kookcursussen voor je vrouw en een vermogen aan de afhaalchinees, ben je zelf maar de keuken in gedoken. Dat een vrouw niet kan koken was nooit in je gedachte naar boven gekomen laat staan dat je zelf zou gaan koken.
Na drie spoedcursussen koken heb je het onder de knie en blijk je het aardig te kunnen. En jullie zijn weer een gezond gezin en stukken dikker dan voorheen.
Gewoon de talenten (ver)delen.
niet ongezond dik, hoop ik dan maar