‘Het doet zo’n pijn.’
De chirurg bekijkt het oog van de politieagente. ‘Ja…, dat is een flinke infectie.’
‘Kun je de microchip er nog uit halen? Ik word gek van al die beelden, al die lijsten met namen, al die gegevens.’
‘Ik kan nu niets doen, het oog zal eerst moeten kalmeren. Ik geef je iets waar je rustig van wordt.’
Voordat ze in slaap valt heeft ze een flashback; ze ziet zichzelf een document ondertekenen.
De chirurg heeft de firma aan de lijn. ‘Onze missie is mislukt. Ik denk dat we haar moeten laten gaan.’ Vervolgens knikt hij en legt de hoorn neer. Hij pakt zijn scalpel en buigt over de agente heen, bijna mechanisch. Haar hals is roomwit.
Hmm intrigerend, maar ik kan het toch niet helemaal volgen. Wat is dat met die linkerhand? Wat doet de chirurg op het einde?
Hai Inge. Het is een toekomstbeeld, de bedoeling is dat het een beetje surreëel is. De valkuil is dat ik het hele verhaal zie en dat met 120 woorden wil overbrengen. Ga eens even puzzelen.
Inge, beter zo?
Ik lees dingen die interessant zijn, maar ik zie het verband nog niet zo. Waarom is het een agente, hoezo is het experiment mislukt, wat is er ondertekend, en waarom moet de agente dood?
Dat onbegrijpelijke en dus ongrijpbare heeft wel wat.
Ook al weet ik niet wat …
Wel beter, maar inderdaad nog steeds niet heel duidelijk wat er aan de hand is. En toch heeft het iets ja 🙂
@Desiree: Het zet mijn fantasie aan het werk.
Hallo allemaal, bedankt voor jullie reacties. Was een tijdje uit het oog. Dat het mysterieus is, is ook een beetje de bedoeling. Inderdaad zelf in te vullen.