Uit de autoradio klinkt een rustig melodietje. Jutka kan haar ogen niet meer open houden. Meteen verschijnt haar moeder voor haar geestesoog.
‘Dag meisje.’
‘Mamma,’ fluistert Jutka. ‘Hoe moet ik nou verder zonder jou?’
‘Het komt wel goed lieverd.’
Het zijn weinig troostende woorden na de reeks aanslagen op Jutka’s gemoedsrust. Het begon jaren geleden met de plotselinge verhuizing naar het opvanghuis en het vluchtige afscheid van haar familie. Met de ongepaste affectie van Albert werden de jaren daarna een hel. En nu blijkt haar moeder verdwenen.
Ze weet niet precies wie Roelf is en waar hij haar naartoe brengt, maar eigenlijk kan het alleen maar beter worden.
‘Ja, mamma. Nu komt het goed,’ hoort Roelf het slapende meisje mompelen.
Dit is deel 18 van het kettingverhaal Het Maria-mysterie.
Lees hier alle delen: https://120w.nl/tags/Mariamysterie/
Achterelkaar te lezen op: http://jelleravestein.blogspot.....rhaal.html
Mooi Inge!
Beklemmend goed @Inge
Dank @Desiree @Levja
Ook op zichzelf staand is dit een mooi, intrigerend stukje.
Eén opmerking. Die eerste zin zou voor mij beter gesplitst kunnen worden. Ik zie de functie van ‘en’ daar niet zo.
Zoals hieronder lijkt mij logischer:
Uit de autoradio klinkt een rustig melodietje. Jutka kan haar ogen niet meer open houden.
Mee eens @Hay, ik heb hem aangepast. Dank je!
De spanning wordt weer opgebouwd, mooi Inge
Dank je @José