Het was de eerste namiddag in de lente en ze fietste door het bos naar huis. Een merel floot en de lucht geurde van beloftes. Zij merkte het niet want ze was bang voor wat komen ging, ondanks het feit dat ze zeker wist dat ze die morgen in goede harmonie thuis was weggegaan. Haar moeder had haar uitgezwaaid en haar vader had een grapje gemaakt. Er kon heus niks mis zijn. Toch was ze onrustig en fietste hard door omdat ze de onzekerheid niet kon verdragen. Eenmaal op de oprijlaan wist ze het zeker: foute boel. Haar moeder knikte kort toen ze binnenkwam met roodomrande ogen. Vader was de heg aan het snoeien en zei: “We moeten zo praten”.
« De familie op het bordes
Domme vergissing »
« De familie op het bordes Domme vergissing »
Communicatie
Over een meisje en twee ouders
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Malkah of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« De familie op het bordes Domme vergissing »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Voelbaar