Ze drukken hem met zijn gezicht in de modder.
‘Je naam!’
Eerst spuwt hij bloed. ‘Jabir,’ zegt hij hortend.
‘Waar woon je? Hoe heet de moskee?’
Jabir voelt koud staal in zijn nek. Een Kalasjnikov?
Hij antwoordt en blijft leven.
‘Hoe oud ben je?’
‘Dertien.’
‘Je lijkt ouder. Overeind en lopen.’
Een metalen deur dreunt achter hem dicht.
Het is aardedonker. Maar zijn handen hebben ze niet gebonden.
Koortsachtig denkt hij na. Eén lijst kan hem redden, de andere doden. Welke? Hij kan ze zo niet lezen.
Hij kiest en eet een van de stukken papier op.
‘Wie staan op deze lijst?’
‘Mensen die ik een boodschap moest brengen.’
‘Ik ken deze namen,’ zegt Jabirs ondervrager. Hij glimlacht en schiet.
@Hay, stokt zomaar op een vroege woensdagmorgen de adem in mijn keel. Spannend en goed geschreven!
Dank je Irma. 😉
Ik was even bang dat de clou niet duidelijk zou zijn. Natuurlijk kun je binnen 120 woorden niet alles kwijt, bijvoorbeeld niet het antwoord op de vraag waarom die jongen nu precies met twee heel verschillende lijsten rondloopt.
@hay, leuk juist, zo kan de lezer zijn fantasie laten gaan!
Excuus, ik was blijkbaar niet ingelogd 🙂
@Hay, dat is een originele invulling van het thema!
Heel fijn weer van je te lezen @Hay
Ik merk dat ik te weinig hier kan zijn ….
@Levja
Gold voor mij ook. Ik ga nu met enige regelmaat weer wat plaatsen.
Origineel, Hay!
Wat ik alleen niet geloofwaardig vind, is dat de ondervrager zijn zakken niet heeft doorzocht.
Je bent de eerste die (terecht) van die lastige vragen stelt. Ik kan me wel voorstellen dat ze zo’n jongen enkel vluchtig fouilleren om te zien of hij een wapen bij zich heeft. Dat ze dan een paar stukjes papier over het hoofd zien, lijkt me best mogelijk, zeker in een burgeroorlog waarin die groepen strijders van verschillende partijen vaak ‘samenraapsels’ zijn zonder professionele training in dit soort dingen.
<3
Ik vind het leuk geschreven, ik word nieuwsgierig om meer te weten te komen.
Wel begrijp ik de 'maar' niet in de zin: 'Het is aardedonker, maar zijn handen zijn niet gebonden.'
@Hilde Cornelis
Ik begrijp je vraag. Ik zat te zeer in het hoofd van die jongen. Die kan allen maar aan die briefjes met de lijsten denken en aan de vraag welke van de twee zijn leven kan redden. In het aardedonker kan hij ze niet lezen, maar hij kan ze in elk geval wel uit zijn broekzak vissen. Vandaar die maar. Eens kijken of ik dat met een kleine aanpassing wat duidelijker kan maken.
Oh, ik snap ‘m
Moet je dan eigenlijk niet een punt plaatsen ipv een komma.
Dat is een prima suggestie. Misschien pas ik die tweede zin dan nog wat aan.
Bravo @Hay… Ik ben weer geboeid.
Dank je Desiree!
@Hay, jij bent dus een veelschrijver, want je kan veranderen na plaatsing. Wanneer ben je dat, een veelschrijver?
@Hilde Cornelis
De voorwaarden voor het veelschrijverschap vind je als je inlogt en naar het schrijversforum gaat. Daar klik je eerst op ‘alle discussies’ en daarna op ‘aanvragen veelschrijverschap’.
@Hay, dankjewel
ik ga even kijken 😉