Het huis is leeg, op haar foto na, die altijd haar kamer heeft gesierd. Levensecht is ze vereeuwigd.
Nadat ik de lijst van de wand heb gehaald, bestudeer ik de mij zo bekende trekken.
Mijn vader heb ik nooit gekend. Hij werd doodgezwegen. Zelfs een foto heb ik niet. Weer vraag ik me af: Hoe zou hij geweest zijn, als papa, als echtgenoot? Hoe zag hij eruit, zou ik op hem lijken?
Ik zal het nooit weten.
‘Waarom, moeder?’ vraag ik hardop.
Ik schrik van mijn eigen stem en het lijstje valt uit mijn handen.
Terwijl ik de scherven opveeg, zie ik dat er achter moeders foto nóg een foto schuilgaat.
In een nieuwe wissellijst siert hij nu mijn kamer.
Mooi verhaal, @Irma
Mooi Irma
@Irma, de laatste zin vind ik net iets te verklarend, want op zich maakt de voorgaande zin dit al duidelijk.
@Ineke, grappig om te horen. Ik dacht dat het juist misschien nog niet duidelijk genoeg was. Ik had eerst beschreven wie er op de foto stond. Maar dat vond ik idd te veel van het goede. Ik zal er eens over nadenken hoe ik het kan veranderen/verbeteren.
@Irma, het is op zich een goed verhaal, maar ik heb het idee dat jij met dit gegeven toch een strakker stuk kunt schrijven.
@Ineke: ik ben de uitdaging aangegaan. Uiteindelijk moet ik je gelijk geven. Zelf vind ik dit stukje nu aanmerkelijk beter.
Ik vind het goed geschreven, maar heb over één zin een opmerking:
[Een scherpe pijn van gemis snijdt door me heen.]
Ik hoor niet bij de mensen die eigenlijk uitsluitend ‘show’ in een verhaal willen zien, maar hier had je deze duidelijke ’tell-zin’ misschien beter weg kunnen laten. Die pijn wordt zonder die zin véél mooier duidelijk, denk ik.
Maar tóch een <3 😉
@Hay, dank je. Ik ga er zeker even naar kijken!
@Irma, je verhaal is zo beter, maar het kan nóg beter. Ik kan me goed vinden in de opmerking van Hay.
– Als laatste haal ik de ingelijste foto van de wand, die altijd haar kamer heeft gesierd.
Beter: Als laatste haal ik de ingelijste foto,die altijd haar kamer heeft gesierd, van de wand.
Dat leest vlotter en zo staat bij elkaar wat bij elkaar hoort.
– Ik bestudeer haar zo bekende trekken.
Alternatief: Ik bestudeer de mij zo bekende trekken van haar.
– Dit was het.
Van deze zin zie ik de functie niet.
– nog een foto
Kun je extra benadrukken door nog een accent te geven: nóg.
Je hebt overigens een goede titel gekozen.
Mooi stuk Irma!
@Inge: dank je! @Ineke en Hay: dank voor jullie tips. Ik heb het stuk weer grondig aangepast/aangescherpt. Het lijkt ondertussen wel een wisselstuk 🙂
Excuus, ik meende toch echt dat ik ingelogd was 🙁
@Irma, het wordt steeds beter!