Vreemd is dat, de plaats is uit mijn wereld verdwenen, zoals ook mijn moeder er niet meer is. Maar haar pijnkreten uit de keuken hoor ik nog.
Zij was koffie gaan zetten, wat in die dagen bij ons thuis gebeurde met zo’n meerkopspercolator die waarschijnlijk niet op zo’n metalen vierkantje rustte. Waarvoor zij bukte die avond en wat de percolator deed besluiten tegelijkertijd te vallen zullen wij niet weten. De hete spuitende koffie kwam op haar mouw terecht die zich in haar huid brandde. Het werd een lange ziekenhuisopname. Zo liep zij het huwelijk van mijn zus mis. Wat zo’n ding te weeg kan brengen.
Een advies: buk nooit in de buurt van het fornuis als de percolator bezig is.
AUW,pijnlijk.
hartje gegeven
@Andre, een pijnlijke anekdote. De ‘vermaning’ vind ik jammer als slot.
@Desiree
Mede in het besef dat Vermaning een mooi woord is voor een losstaand doopsgezind kerkgebouw heb ik er advies van gemaakt.
@Andre goede raad
naar ongeluk