‘Je zou hier niet meer komen.’ De pastoor spreekt zijn woorden bijna spuwend uit.
‘Het nieuw meisje is er hoorde ik?’
‘Deze wordt weer opgehaald. Een bijzonder geval. De moeder heeft haar hier tijdelijk ondergebracht.’
‘Ik wil haar zien.’
‘Roelf …’ De pastoor ademt diep in. ‘Dit is te gevaarlijk. Je weet dat zigeuners altijd wraak nemen.’
Roelf bekijkt Kirvi aandachtig. Met haar olijfkleurige huid valt ze op. Haar lange donkere haren heeft ze los. Wanneer ze beseft dat ze wordt bekeken, heft ze haar gezicht op. Dat beneemt Roelf bijna de adem. Ze heeft de meest blauwe ogen die hij ooit heeft gezien. Hij glimlacht.
‘We worden rijk Albert. Ik wil haar. Maakt me niet uit wat je zegt.’
Het elfde deel van het Mariamysterie.
Wow… @Desiree
<3 zo gaat ie goed!
@Desiree, erg goed verhaal en heel goed los te lezen.
– Haar lange donkere haar
Ik zou hier haren schrijven.
– Het beneemt Roelf bijna de adem.
Ik zou de zin beginnen met “Dat”.
Het beletselteken “hoort” los van het woord te staan, tenzij het woord wordt afgebroken.
In zijn algemeenheid wil ik opmerken dat bij een kettingverhaal alle schrijvers voor één type aanhalingsteken kiest. Dus allemaal ‘of “.
Levja en G.J. bedankt. 🙂
Ineke, dank je weer voor je kritische lezen. Wat je met het beletselteken bedoelt snap ik niet helemaal. Andere wijzigingen van je overgenomen. Dank.
Krachtig stukje, Desiree!
The story so far:
http://jelleravestein.blogspot.....rhaal.html
geen beletsel of wel? [… ]
Yikes, creepy Desiree, goed vervolg!
@Desiree, het beletselteken is een andere naam voor de drie puntjes achter een woord of zin. Wanneer een zin word afgebroken staat het teken los van het laatste woord. Wanneer een woord wordt afgebroken, wordt het teken aan het woord vastgeplakt. Het beletselteken telt op deze site niet als een woord.