Vroeger stond hij te pruttelen op de kolenkachel. Als kind mocht ik af en toe een slokje nemen van die afgekookte teer. Hoe bitter kan zoiets zijn. Denk je iets lekkers te proeven, krijg je daar een uitgekookte slok door je strot. Dat is geen beloning, dat is een straf. Weg met dat ding, hij komt mijn huis niet in. Geef mij maar ordinaire filterkoffie. Ook al ouderwets op dit moment, Senseo en andere apparaten zijn in.
Op campings zie je ze vaak weer komen, op een primusje, percolator erboven en teer pruttelen. Op internet ook weer actief, kopen vanaf negentig euro.
Herhaalt de geschiedenis zich ook op dit vlak? Ik hoop niet dat de doodstraf zich ook weer aankondigt.

@Jaqueline, een beetje een vreemde vergelijking.
‘die afgekookte teer?’ moet dat niet ‘dat’ zijn?
Desiree, ik kan er niets aan doen, die vergelijking staat zo in mijn geheugen gegrift, percolatorkoffie smaakte voor mij als teer. En of ‘die’ dat moet zijn, weet ik eigenlijk niet. Voor mij leest het beter met die. 🙂
Teer kan de (m) en het (o) zijn, dus zowel die als dat is mogelijk.
Lollig dat de ene groep schrijvers de percolatorkoffie het allerlekkerste vind, en de andere groep het zo smerig vindt ^^;