Door het raam heb ik zicht op de goed onderhouden voortuin. Ik vermaak me met het gedrag van de vogeltjes, de sluipende katers, de voorbijgangers en de auto’s die hun plek zoeken op de aangrenzende parkeerplaats. Ik kom zelden van mijn plaats. Hoewel ik mijn best doe om goed voor de dag te komen, weet ik dat ik lang geleden mijn glans ben verloren. Ik sta al jaren droog.
‘Even voetje omhoog,’ zegt de schoonmaakster één keer per week tegen mij.
Ik vind het prima.
‘Mama, hoe werkt dat nou?’ hoor ik.
‘Ik zal het even voordoen.’
Nee! denk ik.
Ze handelt.
Verhit pers ik met het zuiverste water door de maling een kop vol donkerte.
Ik, ooit volwaardig percolator.


Ach, de arme vergeten percolator 😉
Ik vind deze zin niet lekker lezen: ‘Verhit pers ik met het zuiverste water door de maling een kop vol donkerte.’
@Hadeke, een onverwacht en zeer verrassend einde.
Eens met Inge. Een andere woordvolgorde kan hier wonderen verrichten.
De wereld gezien vanuit een percolator. Ondanks dat ik een fantasy-liefhebber ben, vind ik dat het niet geloofwaardig is. Dat de percolator denkt, oké, daar heb ik geen probleem mee. Ik kan me echter niet goed in die gedachten verplaatsen, dat wil zeggen, ik vind het niet geloofwaardig dat een percolator op die manier denkt. Vanwaar dat zwartgallige? Waarom “ooit volledig” (hij doet het toch nog?)
Bedankt voor jullie reacties. Aan de bewuste zin ga ik zeker nog sleutelen.
@schlimazinik Wat mij betreft hoeft fantasy liefhebber en geloofwaardigheid niet één op één te lopen 🙂 Het beeld dat ik voor ogen had was van die apparaatjes die op een gegeven moment iedereen voor de espresso had en al snel meer als pronkobject stonden te verstoffen. Ik kon me wel voorstellen dat zo’n ding geniet van het vervroegd pensioen. Vandaar.
O ja en volwaardig of volledig is een groot verschil. Volwaardig ligt ook bij de behandeling door de gebruiker.