Het is wat passen en meten
om alles wat ik zeggen wil in honderdtwintig woorden te krijgen.
Of drie kinderen en twee volwassenen in een kleine auto.
Alle winterkleding op de bovenste plank in de kast.
De maand in mijn salaris.
Vijf fietsen, een kinderwagen en een ladder in de schuur.
Plakjes ham op een boterham,
m’n billen in die broek.
Parkeren voor de deur,
of eigenlijk overal parkeren.
De boodschappen in die ene handige tas.
En alles wat ik doen wil in een dag.
Wat wilde je nu zeggen,
hoor ik je vragen als ik zwijg.
Dat je in honderdtwintig woorden,
niet kunt zeggen wat je werkelijk wil.
Maar wel heel veel andere dingen,
die niemand had willen weten.
Zonder franjes geschreven, zalig. Daar word ik vrolijk van.
Heel leuk geschreven!
@Janneke, met een grote lach gelezen…
Haha, zo waar 🙂
Dank jullie wel
@Janneke passen en meten, schrappen of zoeken van woorden?