Jij dacht vast dat ik jaloers was op je nieuwe vriend, en ach, eerlijk is eerlijk, heel even heb ik soms gedacht dat het wat was. Jij en ik. Maar de zwaktes in je ziel die je met zoveel drank moest vullen, en waar jij je steeds weer uit kon lullen, die gaten heb ik zelf ook gehad en jij dicht ze af met steeds meer smart. Daar probeer ik nu aan voorbij te gaan en jammer, maar ik moet je laten staan.
De laatste keer dat je me dronken belde, vanuit de tuin van een wildvreemde man, midden in de nacht, vroeg ik steeds: “Waar zijn je kinderen?”. En jij lalde bezopen en geil:… (ach, laat maar, arme dweil)
« Moe
Haarstukje »
« Moe Haarstukje »
Fictie
Adieu
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Moe Haarstukje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Het leven zoals het is… Heel even voyeur in de ziel van een ander, we doen het allemaal. Sterk stukje!
Sterk.
heel erg goed
Mooi gedaan. Wat ik knap vind is de muzikaliteit van het stukje. De toon, de woordkeus het ritme: ze smelten ineen en raken. <3!