Bij de balie aangekomen weet ik nooit wanneer ik op zo’n zielig belletje moet drukken. Het is als een rode lap op een stier, maar opvoedkundige waarden en normen proberen in een innerlijke strijd altijd boven de onmiddellijke impuls van ‘het rammen op het knopje’ uit te stijgen. Een dialoog met mezelf volgt. Wacht toch even geduldig. Als een stoplicht werkt het klepeltje dan. De twijfel rijst. Niemand komt. Wippend van ongeduld van het ene op het andere been, kijk ik verwachtingsvol naar de deur- of gangopening waar een eventuele receptionist(e) uit moet komen lopen. Nog niks. Tot tien tellen en vast een pepermuntje nemen. En op het moment dat mijn getergde arm zich strekt en op het knopje drukt…
« De vrachtwagenchauffeur
Morgen stop ik »
« De vrachtwagenchauffeur Morgen stop ik »
Column
Is daar iemand?
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« De vrachtwagenchauffeur Morgen stop ik »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ja, tergend is dat.
Ah, ja, dat moment. Dan komt er altijd net iemand aan, die je een beetje geirriteerd aankijkt omdat je op dat belletje hebt geramd… 🙂
Heb t gelezen. Weet wel dat je goed kunt schrijven. Mooi stukje, beeldend.ga door
@Lijmstok. Fijn geschreven.
@lijmstok iiiiii – ritant. voortaan fluiten of neuriën?
@Lijmstok, een situatie die velen van ons zich kunnen voorstellen. Humorvol geschreven.