“Felix…. Feniks… of zoiets…,” stamelde hij.
Ik, als zijn leraar Nederlands, bezweek onder zijn twijfelend kijken en probeerde hem te helpen:
“Was het een lang gedicht, of kort, rijmde het? Het heeft niets met katten te maken!”
Ik zag aan zijn gezicht dat hij moeite deed het zich te herinneren. De gecommitteerde lachte vriendelijk maar iets in zijn blik verried enig ongeduld. En meer kon ik toch niet zeggen op het mondeling examen Nederlands.
“Ik weet het echt niet meer…”.
“Het vliegt,” zei ik nog zacht.
“O, maar wacht even, het had iets met een vogel te maken! Oh ja, het is het gedicht Phoenix van Vasalis. Het is weer terug.”
En vervolgens zei hij het hele gedicht foutloos op.


Goed om onder de aandacht te brengen. Ik heb de bundel ook weer opgepakt. Bedankt @Mas
Ik vind deze het minste van de 3.
Hier zeg je het zacht en in het andere stuk goed verstaanbaar. Daar zit wel verschil in.
En: ‘meer kon ik niet zeggen’ en dan toch zeggen ‘het vliegt’ vind ik niet mooi.
Wel mooi: dat stukje over de gecommitteerde is 3 keer goed verwoord.
De minste, het minst 😉
@lousjekoesje inderdaad dacht ik als leraar dat ik het zacht zei, maar de gecommitteerde vond het duidelijk te verstaan. Gelukkig hoorde de jongen het ook…
Ik was inderdaad benieuwd welke de beste zou zijn. Tnx.
@Levja wat een fijne bundel hè?
@Mas Heel fijn.
Ook mag ik graag naar YouTube fimpjes kijken en luisteren met gedichten van onder andere Vasalis.
Zoals bijvoorbeeld deze: http://www.youtube.com/watch?v=7W0J8E4el9k
@Levja mooi!